tag:blogger.com,1999:blog-22589027392244815092011-07-28T20:48:36.313+02:00Ibeltjehttp://www.blogger.com/profile/03775411245864987599noreply@blogger.comBlogger41100tag:blogger.com,1999:blog-2258902739224481509.post-33042274632211781612009-09-09T16:29:00.003+02:002009-09-23T11:22:18.685+02:00

Als oververmoeide jonge moeder ging ik met mijn kersverse baby op bezoek bij een oom en tante. Bij het afscheid rende ik gestresst door het huis omdat ik nergens mijn sleutels terug kon vinden. Baby, luiers, telefoon, alles bij de hand maar nergens autosleutels! Na een lange zoektocht bleken ze boven naast het campingbedje te liggen, pffff... Mijn oom keek naar mijn verhitte gezicht, grabbelde

Ibeltjehttp://www.blogger.com/profile/03775411245864987599noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2258902739224481509.post-74833659606447692632009-09-09T16:27:00.003+02:002009-09-23T11:18:48.824+02:00

Geweldig vond ik het, die eerste happen zelf eten. Maar wat een knoeiboel! In de zomer gaat het nog wel, in een hempje met een slab er overheen. Maar in de winter had mijn dochter het eten tot ruim aan de ellebogen in haar kleren zitten. Gelukkig ontdekte ik de Silly Billyz: een slab met lange mouw er aan. Inmiddels zijn er ook merkloze varianten. Daarom links voor ouders met kleine grote

Ibeltjehttp://www.blogger.com/profile/03775411245864987599noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2258902739224481509.post-1403366958654891802009-09-09T16:23:00.005+02:002009-09-09T16:41:08.449+02:00

Voordat mijn kleine meisje haar duim ontdekte, mocht ze graag op een speen sabbelen. Helaas was ze die met haar nog beperkte motoriek snel kwijt. Gevolg: mama kon soms wel vijf keer ‘s nachts haar bed uit om de speen weer op zijn rechtmatige plek (lees: in het babymondje) te zetten. Wat had ik graag een “Knuffel je speen” gehad! Helaas kwam deze geweldige uitvinding pas op de markt nadat mijn

Ibeltjehttp://www.blogger.com/profile/03775411245864987599noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2258902739224481509.post-65162062335848189512009-09-09T16:21:00.005+02:002009-09-09T16:41:27.628+02:00

Een tijdje terug was ik met mijn dochtertje in Dierenpark Emmen. Hartstikke leuk, ze was echt dolenthousiast. Zo enthousiast zelfs, dat ze maar bleef rennen, met mij op de hielen, de buggy door het overige publiek manouvrerend. “Help, mag ik mijn dochter achterna?!’ Toen de parkwachter mij voor de 5e keer voorbij zag rennen bood hij mij een naamarmbandje aan. Ik kon de man wel zoenen. Dat ik

Ibeltjehttp://www.blogger.com/profile/03775411245864987599noreply@blogger.com0